Miljoenen Europeanen hebben moeite om een woning te vinden die ze zich kunnen veroorloven. Ze komen tegenover een hoge huur en stijgende huizenprijzen te staan en moeten soms jaren wachten op een woning die aan hun behoeften voldoet. Soms moeten ze moeilijke keuzes maken over waar en hoe ze wonen.
Die problematiek treft iedereen: jongeren, gezinnen, mensen die voor hun werk verhuizen, ouderen en mensen die het risico lopen achterop te raken.
Alle mensen moeten de kans krijgen om te wonen op een plek die ze hun thuis noemen. Daarom heeft de Europese Commissie de verordening betaalbare huisvesting voorgesteld. Die moet de landen en steden zodanig helpen dat betaalbare woningen beschikbaar blijven, met name in gebieden waar de problemen het grootst zijn.
Daarnaast hebben de nationale en lokale overheden herhaaldelijk gevraagd om optreden van de EU en om meer rechtszekerheid.
Een gemeenschappelijke Europese aanpak voor huisvesting
- Meer dan 50%van de inwoners in steden beschouwt huisvesting in hun woonplaats als een prangend probleem
De wooncrisis is niet overal even groot. Sommige steden en regio’s worden zwaarder getroffen dan andere. Daarom moet er bij oplossingen rekening gehouden worden met de plaatselijke omstandigheden. Hoewel de EU-landen al maatregelen hebben genomen om de druk te verlichten, hebben ze ook om duidelijkere regels gevraagd over wat ze binnen de EU-wetgeving kunnen doen.
Huisvesting blijft een nationale, regionale en lokale bevoegdheid
De verordening betaalbare huisvesting biedt overheden meer rechtszekerheid om de beschikbaarheid van betaalbare woningen te beschermen in gebieden waar de problemen het grootst zijn. Het besluit om al dan niet – en hoe – op te treden, wordt overgelaten aan de bevoegde autoriteiten. Als zij besluiten te handelen, moeten ze in elk geval:
Reageren op de problematiek van kortetermijnverhuur en tweede woningen
In sommige gebieden (vooral in toeristische trekpleisters) kunnen de betaalbaarheid en beschikbaarheid onder druk komen te staan, aangezien woningen steeds vaker worden gebruikt voor kortetermijnverhuur. Dan zijn er dus minder appartementen beschikbaar voor de lokale bevolking zelf, waardoor de prijzen stijgen en het voor de inwoners moeilijker wordt om een betaalbare woning te vinden.
Alvorens beperkingen in te voeren, moeten de autoriteiten aantonen dat:
De bevoegde autoriteiten moeten de bestaande EU-regels voor kortetermijnverhuur toepassen en handhaven. Daarbij gaat het erom:
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 10 september 2026.